เพื่อให้สอดคล้องกับรหัสการก่อสร้างระบบไฟฟ้าระดับชาติและแนวปฏิบัติสากล IEC สากล โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายในการจัดเก็บพลังงานไฟฟ้าโซลาร์เซลล์ การกระจายการควบคุมทางอุตสาหกรรม ระบบอินเวอร์เตอร์ และการใช้งาน BMS กระแสสูง งานฝีมือการเดินสายที่ใช้กับแผงขั้วต่อจะกำหนดความปลอดภัยของวงจร ความเสถียรทางไฟฟ้า และการปฏิบัติตามโครงการโดยตรงเพื่อการยอมรับขั้นสุดท้าย อุตสาหกรรมได้สร้างข้อกำหนดที่ชัดเจนและแบ่งชั้นสำหรับการเดินสายไฟมายาวนาน: สายไฟบางและสายสัญญาณแรงดันต่ำอาจเชื่อมต่อโดยตรง (หากจัดเตรียมอย่างเหมาะสม) ในขณะที่สายเคเบิลหนา สายไฟอ่อนแบบหลายเส้น และวงจรกระแสไฟสูง *ต้อง* ใช้ตัวเชื่อมทองแดงแบบจีบเป็นตัวกลาง ห้ามเชื่อมต่อสายไฟเปลือยเข้ากับแผงขั้วต่อโดยตรงโดยเด็ดขาด จากมุมมองของมืออาชีพแต่เข้าถึงได้ บทความนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างมาตรฐานของกระบวนการเดินสายไฟ และชี้แจงขอบเขตของการปฏิบัติตามกฎระเบียบ

หมวดที่ 1: สายไฟแข็งเกลียวเดี่ยวที่มีขนาดไม่เกิน 10 มม.², สายสัญญาณแรงดันต่ำ และสายควบคุมแบบบาง โดยทั่วไปจะใช้กับขั้วต่อ PCBขั้วต่อสกรูขนาดเล็ก และวงจรสัญญาณแรงดันต่ำ เมื่อเตรียมอย่างถูกต้องแล้ว (เช่น ปอกตามความยาวที่ถูกต้อง) สายไฟเหล่านี้อาจเสียบเข้ากับแผงขั้วต่อโดยตรงโดยไม่ต้องใช้ตัวเชื่อมทองแดง

หมวดที่ 2: ลวดทองแดงยืดหยุ่นหลายเส้นขนาด 10 มม.² ขึ้นไป สายไฟหลัก วงจรหลักภายในตู้เก็บพลังงาน และสายไฟฟ้าขาเข้ากำลังสูง ตามมาตรฐานการยอมรับทางวิศวกรรม การใส่สายไฟเปลือยโดยตรงเข้าไปในเทอร์มินัลบล็อกเป็นสิ่งต้องห้าม; แต่ให้ดึงตัวดึงทองแดงที่มีข้อกำหนดเฉพาะที่เหมาะสม *ต้อง* ย้ำเข้ากับสายไฟเพื่อสร้างการสิ้นสุดที่มั่นคงก่อนที่จะเชื่อมต่อกับแผงขั้วต่อ

เหตุผลหลัก: เมื่อยึดสายไฟอ่อนแบบหลายเกลียวโดยตรง แต่ละเกลียวมีแนวโน้มที่จะยืดออก ส่งผลให้การเชื่อมต่อหลวมหรือ "หน้าสัมผัสเสมือน" (หน้าสัมผัสทางไฟฟ้าไม่ดี) ซึ่งสามารถคลายออกได้ง่ายภายใต้การสั่นสะเทือน ภายใต้โหลดที่มีกระแสไฟสูง การเชื่อมต่อที่ไม่ดีดังกล่าวอาจสร้างความร้อนได้อย่างรวดเร็วและทำให้เกิดประกายไฟได้ ในทางกลับกัน การย้ำสายทองแดงจะรวมเกลียวที่หลวมๆ เข้าด้วยกันเป็นยูนิตขั้วต่อเดี่ยวที่แข็ง สิ่งนี้จะเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสอย่างมีนัยสำคัญและลดความต้านทานต่อการสัมผัส ดังนั้นจึงเป็นไปตามข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับความน่าเชื่อถือในการดำเนินงานที่มีโหลดสูงในระยะยาว

ขั้นตอนที่ 1: การตัดการเชื่อมต่อและการตรวจสอบพลังงาน ตัดไฟและตรวจสอบว่าวงจรไม่มีพลังงาน ทำความสะอาดปลายสายไฟเพื่อขจัดน้ำมัน จาระบี หรือชั้นออกซิเดชั่น

ขั้นตอนที่ 2: การปอกฉนวนที่แม่นยำ ลอกฉนวนหนา 5 ถึง 8 มิลลิเมตรอย่างแม่นยำโดยไม่ทำลายแกนทองแดงภายใน สำหรับลวดละเอียดแบบหลายเกลียว ให้บิดและมัดเกลียวด้วยตนเองให้แน่นเพื่อป้องกันไม่ให้เส้นใยละเอียดหลุดลุ่ยหรือยื่นออกมา

ขั้นตอนที่ 3: การเตรียมสกรูเทอร์มินัล คลายสกรูขั้วต่อเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับการสอดสายไฟ แต่อย่าถอดสกรูออกทั้งหมด

ขั้นตอนที่ 4: การแทรกลวด ใส่แกนทองแดงที่มัดไว้อย่างเรียบร้อยที่ด้านล่างของรูขั้วต่อจนสุด เพื่อให้แน่ใจว่ามีหน้าสัมผัสที่ราบเรียบระหว่างสายไฟและขั้วต่อ

ขั้นตอนที่ 5: การขันแรงบิด ขันสกรูให้แน่นโดยใช้แรงบิดมาตรฐานที่กำหนด ค่อยๆ ดึงสายไฟเพื่อตรวจสอบว่ายึดแน่นดีและไม่หลวม

ขั้นตอนที่ 6: การตรวจสอบก่อนจ่ายไฟ ก่อนที่จะจ่ายไฟ ให้ใช้มัลติมิเตอร์เพื่อตรวจสอบความต่อเนื่องและตรวจสอบว่าไม่มีอันตรายที่ซ่อนอยู่ เช่น การลัดวงจรหรือการเชื่อมต่อที่หลวม

ขั้นตอนที่ 1: การจับคู่ข้อกำหนด เลือกตัวดึงทองแดงที่เหมาะสมอย่างเคร่งครัดตามพื้นที่หน้าตัดของสายเคเบิล สำหรับสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูงหรือกลางแจ้ง ให้เลือกตัวเชื่อมทองแดงเคลือบดีบุกป้องกันการเกิดออกซิเดชัน และหลีกเลี่ยงการใช้ขั้วต่อทองแดงผนังบางที่ไม่ได้มาตรฐานอย่างเคร่งครัด

ขั้นตอนที่ 2: การเตรียมสายเคเบิลล่วงหน้า ปอกฉนวนสายเคเบิลอย่างแม่นยำเพื่อให้ความยาวแกนทองแดงที่เปลือยเปล่าตรงกับความลึกของท่อทองแดงภายในตัวดึง ใช้กระดาษทรายเพื่อขัดและกำจัดชั้นออกซิเดชั่นใด ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าพื้นผิวสัมผัสที่เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าสะอาด

ขั้นตอนที่ 3: การจีบแบบมาตรฐาน ใช้เครื่องมือย้ำแบบไฮดรอลิกเฉพาะทางพร้อมแม่พิมพ์ที่สอดคล้องกันเพื่อทำการย้ำแบบหลายจุดตรงกลาง การย้ำที่ได้จะต้องสมบูรณ์ ไม่มีรอยแตกร้าว และไม่มีการเสียรูป หลีกเลี่ยงการใช้คีมธรรมดาในการย้ำชั่วคราวอย่างเคร่งครัด

ขั้นตอนที่ 4: การป้องกันฉนวน ปิดบังบริเวณที่มีการจีบด้วยท่อหดความร้อน ใช้ปืนความร้อนเพื่อให้ความร้อนสม่ำเสมอทำให้ท่อหดตัวและปิดผนึกข้อต่อ สำหรับการใช้งานกลางแจ้ง ให้เพิ่มชั้นฉนวนกันน้ำเพิ่มอีกชั้น

ขั้นตอนที่ 5: การเชื่อมต่อเทอร์มินัล วางตำแหน่งตัวดึงทองแดงที่จีบไว้กับพื้นผิวที่เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าของขั้วต่อ เพื่อให้แน่ใจว่าอยู่ในแนวตรงและไม่เอียง

ขั้นตอนที่ 6: การขันแรงบิด ใช้ประแจทอร์คเพื่อขันการเชื่อมต่อกับค่าแรงบิดมาตรฐานที่ระบุ เพื่อป้องกันปัญหาที่เกิดจากการหลวมเกินไป (ทำให้เกิดความร้อนสูงเกินไป) หรือแน่นเกินไป (ทำให้เกลียวหลุดหรือตัวเรือนขั้วต่อร้าว)

ขั้นตอนที่ 7: การตรวจสอบการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ หลังจากใช้งานเต็มพิกัดแล้ว ให้วัดอุณหภูมิของจุดเชื่อมต่อ อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ข้อต่อต้องได้รับการดูแลภายในขีดจำกัดความปลอดภัยที่กำหนดโดยมาตรฐานอุตสาหกรรม

1. **การต่อสายโดยตรงของสายเคเบิลเปลือยและเกจหนัก:** การปฏิบัตินี้ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงที่จะเกิดการอาร์กและขั้วไฟฟ้าขาด

2. **ตัวเชื่อมสายเคเบิลและข้อมูลจำเพาะของสายเคเบิลไม่ตรงกัน:** การใช้ตัวเชื่อมที่มีขนาดเล็กกว่าสำหรับสายเคเบิลขนาดใหญ่ส่งผลให้เกิดการย้ำที่ไม่เหมาะสมและก่อให้เกิดอันตรายด้านความปลอดภัยที่แฝงอยู่

3. **ละเว้นการป้องกันการย้ำ:** สำหรับการใช้งานกลางแจ้ง การขาดมาตรการป้องกันจะทำให้เกิดออกซิเดชันและการกัดกร่อนเมื่อเวลาผ่านไป ส่งผลให้หน้าสัมผัสทางไฟฟ้าไม่ดีในที่สุด

4. **การขันสกรูด้วยตนเองโดยไม่มีการควบคุมแรงบิด:** การใช้ความรู้สึกสัมผัสเพียงอย่างเดียวมากกว่าการตั้งค่าแรงบิดที่ควบคุม ช่วยให้การเชื่อมต่อสายไฟคลายตัวเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากการสั่นสะเทือน
การปฏิบัติที่ไม่เหมาะสมดังกล่าวถือเป็นจุดตรวจสอบที่สำคัญในระหว่างขั้นตอนการยอมรับโครงการผลิตไฟฟ้าโซลาร์เซลล์และกักเก็บพลังงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ขั้วต่อสายไฟ Telian ทั้งหมดเป็นไปตามมาตรฐานระดับชาติและข้อกำหนดสายไฟ IEC อย่างเคร่งครัด โดดเด่นด้วยวัสดุทองแดงที่มีความนำไฟฟ้าสูงรวมกับโครงสร้างเกลียวเสริมแรง แผงขั้วต่อเหล่านี้ได้รับการออกแบบเพื่อให้ใช้งานร่วมกับตัวเชื่อมสายเคเบิลมาตรฐานได้อย่างราบรื่น มีความต้านทานการสัมผัสต่ำ รวมถึงทนทานต่อการสั่นสะเทือนและความผันผวนของอุณหภูมิสูง นอกจากนี้ Telian ยังให้การสนับสนุนการเลือกแบบ end-to-end ที่ครอบคลุมเพื่อช่วยโครงการด้านพลังงานและระบบอัตโนมัติทางอุตสาหกรรมใหม่ๆ มากมายในการบรรลุการเดินสายที่ปฏิบัติตามข้อกำหนดอย่างสมบูรณ์ และรับประกันการทำงานที่มั่นคงและเชื่อถือได้